Gestold verdriet [klantreis]

Gestold verdriet [klantreis]

#sessie #coach #klantreis #helendereis #pmdd #hsp #persoonlijkeontwikkeling #ondernemen #blokkade

Hieronder beschrijf ik het verloop van een deel van een sessie. We zien elkaar on-line, de 1e sessie was 2 weken geleden. Ik neem je mee vanaf het punt dat ze goed gegrond gaat vertellen over het thema waar ze mee worstelt; zinloosheid.

We hebben het gehad over de impact van dit woord/thema; alsof zij geen ‘recht’ heeft zinnen te vertellen, iets te vertellen. Ze voelt daarbij een blokkade en daar vraag ik haar naar. Ik vraag of ze het fijn vindt haar ogen dicht te doen bij het verder vertellen hierover.

Met gesloten ogen vertelt ze wat ze voelt, opmerkt, ervaart en zegt “als een denkbeeldige ijsbaan ligt gestold verdriet voor me op tafel. Zo intens hard ijs dat één ijspegel daar van als het ware rechtstreeks in mijn hart priemt.” 

Ik vraag haar of het okay is, of ze durft, nu ter plekke het te beschouwen? Precies voor wat het is, zonder de impact op haar en haar reactie op mee te nemen. Lukt het puur naar die ‘ijsbaan’ van gestold verdriet te kijken? 

Er kwam een volmondig ja! 

Ze kijkt. Aanschouwt, neemt de tijd en zegt dan: “het is niet mijn verdriet.” En is dan even stil.

Vervolgens; “maar tot nu toe was wel alles in mij gericht op dat verdriet. Ik probeerde me er tegen te verzetten. Met gebalde vuisten te vechten. Te rammen!

Maar ik kon nooit winnen. “

Ze vertelt hoe het voelt in haar lijf. Al jaren. Al sinds de cyclus is gestart die haar van meisje naar vrouw bracht. Inclusief alle zéér ernstige ongemakken die hier in haar geval mee gepaard gingen en kunnen worden samengevat in 4 letters; PMDD *) 

Ik zei “je kunt er ook niet van winnen als het niet jouw verdriet is. Het is van diegene van wie het verdriet is, om er mee te dealen.” Ze knikt dat ze het gehoord heeft.

 Ik neem je mee naar een stukje verderop in de sessie. Ze vertelt “daar waar eerder die ijspriem in mijn hart stak, dit gat  wordt nu gedicht met hechtingen.  

Geheeld.” 

Ik zei  “bij mij komt nu de vraag op, wie ben ik (naam) dan, als ik niet meer tegen dat verdriet hoef te vechten?” 

We besloten samen dat dit precies hetgeen is waar ze aan toe is en dat nu de aandacht kan krijgen die het nodig heeft, zonder de eerdere belasting / ontoegankelijkheid door het gestolde verdriet.

Nu, ‘pas nu’, komt de gelegenheid haar werkelijkheid meer te gaan integreren, her-inneren. 

Ik geef een suggesties waar ze de komende tijd mee aan de slag kan, tot de volgende sessie.

Dit schreef ze als review:

‘ Zelf worstelde ik al een tijd met ‘zin’, zingeving en zinloosheid. Via een search op internet, kwam ik bij Worstelwoord uit. 

Wat Ans op haar website schrijft, raakte aan mijn zoektocht.
Intuïtief voelde ik dat ik wilde kennismaken. En dat ik wel wat ondersteuning
kon gebruiken bij het verstevigen van mijn proces van mijn huidige baan, naar een plek voor mezelf creëren. Dat proces is al een tijdje bezig en hoewel ik erg veel zin heb om mijn eigen plek te bouwen, bleef de ‘zinloosheid’ terugkeren. Omgedraaid heeft het te maken met ‘wat is mijn eigen kern en voel ik deze?’. 

Ik voel mijn kern zeker, maar raak er ook uit contact mee. Dat wilde ik graag onderzoeken met Ans. 
In 3 sessies hebben we elkaar leren kennen, patronen onderzocht en een aantal belangrijke thema’s doorvoeld. Daarbij hebben visualisaties geholpen. Hoewel de sessies online zijn geweest, heeft dat voor mij goed gewerkt.
Het is de kracht van Ans, dat ze luistert, doorvraagt en checkt. Waarbij ze zichzelf als instrument gebruikt om mee te voelen. Ze is helder in haar analyse, wat ze ook op zachte wijze kan teruggeven.

Dat heeft mij enorm geholpen om een aantal persoonlijke dingen aan te kunnen kijken. Het is fijn om begrip te vinden, zonder oordeel.

Voor mij hebben de sessies energie en ruimte geven om zelfverzekerder te staan. 
Ik kijk er nu erg naar uit om dit nieuwe aan te gaan, wetende dat ik de verbinding met mijn kern steeds opnieuw kan opzoeken. 

Dit gun ik iedereen eigenlijk. Het zou de wereld nog een stukje mooier maken.
En ik zie Ans als een coach, een steunpunt, die ik zeker opnieuw zou opzoeken.’

Lieve Groet, Ingrid

Nabericht dat ik bewust plaats omdat er meer bekendheid mag komen over PMDD volgens ons beide en je dit wellicht nog niet wist, maar je er wel in herkent:

En ja, van mij mag je het stuk plaatsen. PMDD zou ik nog wel even opzoeken op pmdd Nederland. Het gaat niet zozeer om abnormale schommelingen in hormonen, die zijn net als bij andere vrouwen. Daarom is het zo lastig te meten. Wat wel anders lijkt te zijn is de reactie op de hormonen. In de hersenen, denken ze. Stress en leefomstandigheden helpen mee. Maar waar normaal vrouwen wat rustiger worden van progesteron, in de tweede helft vd cyclus, werkt dat bij vrouwen (5-9%) met pMDD anders. Met stemmingswisselingen tot gevolg en fysieke klachten, die beiden zeer ernstig ontregelend zijn op het leven. En door huisartsen en zelfs gynaecologen niet worden erkend en worden doorgestuurd naar de GGZ. Het staat uitgelegd op www.pmddnederland.nl, handig om daar naar te verwijzen.

(NB ik, Ans, ben geen PMDD expert, maar krijg klanten met allerhande vraagstukken die ik kan helpen. Indien nodig verwijs ik.)